Απαραίτητο συμπλήρωμα των ελληνικών χορών είναι οι φορεσιές. Για να συμπληρώσουμε λοιπόν το έργο που κάνουμε με τους ελληνικούς χορούς ξεκίνησε πέρυσι ένα εργαστήριο ραπτικής. Η όλη προσπάθεια βασίζεται πάνω σε ένα σχεδιασμό και οργάνωση που έκανς η SOPHIE PORTAIT, που έχει εργαστεί πολλά χρόνια στο χώρο της υψηλής ραπτικής.
Ένα πραγματικό εργαστήρι που δημιουργεί τα κοστούμια για τους χορευτές και τις χορεύτριες της ελληνικής κοινότητας.
Μία δουλειά που θέλει χρόνο μεράκι και υπομονή διότι όλα γίνονται στο χέρι και τα διάφορα σιρίτια είναι και αυτά χειροποίητα.
Έ
να δείγμα από τη δουλειά
της Αννή travail d’Annie…
Μπορείτε να δείτε ήδη τα γιλέκα που έγιναν…..
Στην Ελλάδα τα ελληνικά κοστούμια σταμάτησας σταδιακά να φοριούνται μετα τη δεκαετία του ΄50. Μερικές οικογένειες τα διατήρησαν αλλά πολλά χάθηκαν μέσα στην τάση του μοντερνισμού και της αχρήστευσης παλαιών πραγμάτων.
Στη διατήρηση αυτής της κληρονομιάς έχουν παίξει σημαντικό ρόλο συλλέκτες και μουσεία που κατάφεραν να περισώσουν πολλά τέτοια κειμήλια.
Για τα ελληνικά ρούχα είναι δύσκολο να κάνουμε μία σύντομη παρουσίαση. Οι ελληνικές φορεσιές διαφέρουν ανάλογα από της γεωγραφική θέση, την κοινωνική τάξη αυτών που τα φορούν και τις ανταλλαγές και το εμπόριο που αναπτύσσει η κάθε περιοχή.
Ελληνικά κοστούμια στον Οίκο Fragonard
Τον περασμένο χρόνο στο πολιτιστικό κέντρο της μεγάλης εταιρίας αρωμάτων Fragonard οργανώθηκε μια σημαντική έκθεση κοσμημάτων και ελληνικών στολών σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη. Η έκθεση αυτή έδωσε τη δυνατότητα στους επισκέπτες να έχουν μία σφαιρική εικόνα για την ελληνική φορεσιά στην Ελλάδα από τα μέσα του 17ου αιώνα έως τα μέσα του 19ου 
.
Η έκθεση παρουσίαζε τις στολές από είκοσε περιοχές όλης της Ελλάδας ξεκινώντας από τιε Βόρειες περιοχές έως και τα μικρότερα νησιά. Ένα ταξίδι που έδειχνε την ποικιλία και τον πλούτο των ενδυμάτων όπως και τις επιρροές που δέχθηκε η κάθε περιοχή ανάλογα με τις ανταλλαγές και τις επαφές που είχε με χώρες του δυτικού και ανατολικού κόσμου.
Catalogue ενδιαφέρον ο σύντομος κατάλογος που κάνει μια σύντομη παρουσίαςη.09
Το Μουσείο Μπενάκη είναι ένα από τα πιο γνωστά μουσεία της Αθήνας. Ιδρύθηκε το 1929 από τον Αντώνη Μπενάκη στην μνήμη του πατέρα του Εμμανουήλ Μπενάκη και στεγάζεται στην οικία της αλεξανδρινής οικογένειας Μπενάκη.
Αρχικά ο Αντώνης Μπενάκης άρχισε να συγκροτεί τις διάφορες συλλογές του στην Αίγυπτο. Όταν ήλθε στην Ελλάδα το 1928, για μόνιμη εγκατάσταση, τις δώρησε στο ελληνικό κράτος. Οι συλλογές αυτές στεγάζονται σήμερα στο πατρικό του σπίτι, ένα από τα νεοκλασικά κτίρια της Αθήνας το οποίο και ουσιαστικά απετέλεσε και το πρώτο ιδιωτικό μουσείο της Ελλάδας.
H ραγδαία αύξηση των συλλογών εκθεμάτων του μουσείου και αφετέρου η επαύξησης των διαφόρων δραστηριοτήτων του, που ακολούθησε, επέβαλε την επέκταση των κτιριακών εγκαταστάσεων και τη δημιουργία πολλών παραρτημάτων.
Οι συλλογές
Το μουσείο φιλοξενεί στους τρεις ορόφους αντιπροσωπευτικά έργα όλων των εποχών της Ελληνικής ιστορίας και τέχνης από την προϊστορική εποχή μέχρι τους σύγχρονους καιρούς.
Η αρχική συλλογή του Αντώνη Μπενάκη που αποτελεί και τον πυρήνα της συλλογής του μουσείου περιελάμβανε έργα αρχαίας Βυζαντινής, μεταβυζαντινής, ισλαμικής και παραδοσιακής τέχνης. Στις συλλογές του μουσείου περιλαμβάνονται επίσης έργα Ασιατικής (Κινέζικης κυρίως) και Κοπτικής τέχνης.
Ιδιαίτερα σημαντικά το τμήμα των Φωτογραφικών Αρχείων του Μουσείου Μπενάκη που ιδρύθηκε το 1973 με στόχο τη συγκέντρωση, διαφύλαξη, καταγραφή και ταξινόμηση φωτογραφιών από μνημεία και αντικείμενα παλαιοχριστιανικής, βυζαντινής και μεταβυζαντινής τέχνης αλλά γρήγορα επεκτάθηκε με αγορές ή δωρεές σε φωτογραφίες τέχνης. Ενδεικτικά, φιλοξενούνται έργα των γνωστών Ελλήνων φωτογράφων Nelly’s, Βούλας Παπαϊωάννου, Περικλή Παπαχατζηδάκη, Δημήτρη Χαρισιάδη, Νικόλαου Ρίζου, Νικόλαου Τομπάζη.
Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του, διάφορα έργα τέχνης, συλλογές αλλά και κτίρια έχουν δωρηθεί στο μουσείο όπως η έπαυλη Κουλούρα στο Φάληρο, στην οποία στεγάζεται το Μουσείο Μπενάκη Παιχνιδιών. Το μουσείο άνοιξε νέα παραρτήματα το Κτίριο της Οδού Πειραιώς που στεγάζει μεταξύ άλλων τα αρχεία Νεοελληνικής Αρχιτεκτονικής, το νέο Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης, την πινακοθήκη Νίκου Χατζηκυριάκου Γκίκα και την οικία της Πηνελόπης Δέλτα στην Κηφισιά που αποτελεί την έδρα του ιστορικού Αρχείου του Iδρύματος Μπενάκη.
Επίσκεψή στο μουσείο και τις συλλογές μέσα από μερικά βίντεο :