Παρουσίαση του βιβλίου του Γιάννη Γεράκη από τον μεταφραστή Σπύρο Αμπέλα και τον ιστορικό Ντανιέλ Φαζέ.
Αμφιθέατρο Vira Souleu στις 15:00 στο Maison des Associations, place Garibaldi 12 ter, Νίκαια, 06000 Νίκαια.
Με ένα κείμενο που γράφτηκε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, εκδόθηκε στα ελληνικά το 1999 και μεταφράστηκε σήμερα στα γαλλικά, ο Γιάννης Δ. Γεράκης, γεννημένος το 1887 στην Καλύμνου, δίνει φωνή στους σφουγγαράδες των αρχών του 20ού αιώνα, έναν λαό της θάλασσας που βρίσκεται σε αρμονία αλλά και σε αγώνα μαζί της.
Μια συγκινητική ιστορική αφήγηση γραμμένη σε πρώτο πρόσωπο, που απεικονίζει τη σκληρή πραγματικότητα, τις θυσίες και το θάρρος των Ελλήνων σπογγαδόρων του νησιού της Καλύμνου στα Δωδεκάνησα. Το βιβλίο αφηγείται τον καθημερινό αγώνα τους να ζήσουν με αξιοπρέπεια απέναντι στη σκληρότητα της θάλασσας, καθώς και την οδυνηρή τάση της κοινότητας να ωθεί τα παιδιά της να μεταναστεύσουν με την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.
Το 1900, οι βράχοι του νησιού της Καλύμνου δεν έδιναν τροφή. Αναγκασμένοι να βρουν τα προς το ζην αλλού, οι άνδρες φεύγουν στο εξωτερικό ή στη θάλασσα. Το βιβλίο «Σπογγαδόροι» του Γιάννη Δ. Γεράκη αφηγείται αυτές τις δραματικές αναχωρήσεις με γυμνή απλότητα. «Τίποτα παραπάνω», θα έλεγαν οι Παλαιοί.
Το «Σπογγαράδες» μαρτυρά κυρίως μια κοινωνία πιο ανοιχτή σε κείμενα που προέρχονται από μη επαγγελματίες της λογοτεχνίας. Η Ελλάδα είχε τον Γιάννη Μακρυάννη, έναν αναλφάβητο κτηνοτρόφο και σημαντική προσωπικότητα της Επανάστασης του 1821, που βρισκόταν στα αντίθετα άκρα του λογοτεχνικού κόσμου και του οποίου τα «Απομνημονεύματα» αποτελούν ορόσημο της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Ο ποιητής Νίκος Καββαδίας εργάστηκε όλη του τη ζωή σε φορτηγό πλοίο και η «ρεμπέτικη» ποίηση ήταν έργο νεαρών κρεοπωλών (όπως ο σπουδαίος Μάρκο Βαμβάκαρη). Ακόμα και σήμερα, μπορεί κανείς να βρει στην Ελλάδα ποιητές και αφηγητές ανάμεσα σε ανθρώπους μακριά από κάθε λογοτεχνικό «κύκλο». Αυτό το συνεχές μεταξύ προφορικού πολιτισμού, χειρωνακτικής εργασίας και γραφής ενσαρκώνεται στον Γιάννη Δ. Γεράκη. Θέλοντας να αποτίσει φόρο τιμής σε ανθρώπους χωρίς να επιδιώκει λογοτεχνικό αποτέλεσμα, γράφει ένα κείμενο με μεγάλη ακρίβεια. Λιτό όπως το νησί της γενέτειράς του, τυλιγμένο στη σκοτεινή συμπάθεια του πένθιμου τραγουδιού, γίνεται η φωνή ολόκληρης μιας νησιωτικής κοινότητας.
Δείτε επίσης «ο Ψαράς των σφουγγαριών» στο INA το οπτικοακουστικό αρχείο της Γαλλίας. Μία ταινία που γυρίστηκε στην Κάλυμνο το 1962
Τα παρασκήνια του κατορθώματος – 19.09.1962 – βίντεο
https://www.ina.fr/ina-eclaire-actu/video/cpf04006942/pecheur-d-eponges